ಶಾಂತಿಯುತ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಅಪರಾಧವಲ್ಲ; ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲವೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕ್ರಮ ಜರುಗಿಸಲಾಗದು: ಕಲ್ಕತ್ತಾ ಹೈಕೋರ್ಟ್

ಕೋಲ್ಕತ್ತಾ: ಶಾಂತಿಯುತ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗ. ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಅಪರಾಧವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗದು ಎಂದು ಕಲ್ಕತ್ತಾ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಹೇಳಿದೆ.

ಕೋವಿಡ್‌-19 ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದೆ ಎನ್ನಲಾದ ಅಕ್ರಮಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಿದ್ದ ಸ್ಕೂಲ್ ಸರ್ವಿಸ್ ಕಮಿಷನ್‌ (SSC)ನ ಆರು ಉದ್ಯೋಗಾಕಾಂಕ್ಷಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿದೆ.

ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರ ವಿರುದ್ಧ ಹೊರಿಸಲಾದ ಆರೋಪಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಅಂಶಗಳು ಪ್ರಥಮ ಮಾಹಿತಿ ವರದಿಯಲ್ಲಿ (FIR) ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಅನುಜ್ ಸಿಂಗ್ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

'ಅರ್ಜಿದಾರರಿಗೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಬರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಕಿರುಕುಳ ನೀಡುವ ಉದ್ದೇಶದ, ಆಧಾರರಹಿತ ಕಾನೂನು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ' ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿದೆ.

ಭಾರತೀಯ ದಂಡ ಸಂಹಿತೆಯ (IPC) ಸೆಕ್ಷನ್ 141ರಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಿರುವ ಉದ್ದೇಶಗಳ ಪೈಕಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಉದ್ದೇಶ ಗುಂಪಿನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಸಭೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು. ಕೇವಲ ಗುಂಪುಗೂಡಿ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಕೂಗುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಸಭೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗದು ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ.

'ಕೇವಲ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸುವುದು ಮತ್ತು ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಕೂಗುವುದನ್ನು IPC ಸೆಕ್ಷನ್ 141ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಉದ್ದೇಶವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗದು' ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.

ಟ್ರಿನಾ ಹಲ್ದರ್ ಮತ್ತು ಇತರರು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ರಿಟ್ ಅರ್ಜಿಯ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಿದ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಈ ಆದೇಶ ನೀಡಿದೆ. IPC ಸೆಕ್ಷನ್‌ಗಳಾದ 143, 188, 341, 269 ಮತ್ತು 270 ಹಾಗೂ ವಿಪತ್ತು ನಿರ್ವಹಣಾ ಕಾಯಿದೆ, 2005ರ ಸೆಕ್ಷನ್ 51ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಬಿಧಾನ್‌ನಗರ ಉತ್ತರ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯ ಪ್ರಕರಣ ಸಂಖ್ಯೆ 169/2021 ಅನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಅರ್ಜಿದಾರರು ಕೋರಿದ್ದರು.

SSC ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದೆ ಎನ್ನಲಾದ ಅಕ್ರಮಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಉದ್ಯೋಗಾಕಾಂಕ್ಷಿಗಳು 2021ರ ಆಗಸ್ಟ್ 5ರಂದು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಇದರ ಬಳಿಕ ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಾಗಿತ್ತು. ಪೊಲೀಸ್ ಸಬ್‌ಇನ್‌ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ದಾಖಲಿಸಿದ ದೂರಿನ ಪ್ರಕಾರ, ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಸಾಲ್ಟ್ ಲೇಕ್‌ ನ ಮಯುಖ್ ಭವನದ ಬಳಿ ಜಮಾಯಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಕೂಗುತ್ತ ವಿಕಾಸ್ ಭವನದತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.

ಈ ಗುಂಪುಗೂಡುವಿಕೆಯು ಕೋವಿಡ್‌-19 ನಿಯಮಾವಳಿ ಹಾಗೂ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಪ್ರಕ್ರಿಯಾ ಸಂಹಿತೆಯ (CrPC) ಸೆಕ್ಷನ್ 144ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಡಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಆದೇಶವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದೆ ಎಂದು ದೂರಿನಲ್ಲಿ ಆರೋಪಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಸ್ಥಳದಿಂದ ತೆರಳುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಿದರೂ ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರು ತೆರಳಲಿಲ್ಲ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸದಂತೆ ತಡೆದರು ಎಂಬ ಆರೋಪಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿದಾರರಾದ ಆರು ಮಂದಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಒಟ್ಟು 13 ಜನರನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಸಂವಿಧಾನದ ವಿಧಿ 19(1)(a) ಮತ್ತು 19(1)(b)ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ದೊರೆತಿರುವ ವಾಕ್ ಮತ್ತು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹಾಗೂ ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ಸಭೆ ಸೇರುವ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದುದಾಗಿ ಅರ್ಜಿದಾರರು ವಾದಿಸಿದ್ದರು. FIRನಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವ ಅಂಶಗಳಿಲ್ಲ. ತನಿಖೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವುದರಿಂದ ತಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯದ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗಲಿದೆ ಎಂದೂ ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದರು.

ಆದರೆ, ಅರ್ಜಿಯು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಮಾನ್ಯವಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರವು ಅದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿತ್ತು.

FIRನಲ್ಲಿನ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ ನ್ಯಾಯಾಲಯ, ಅರ್ಜಿದಾರರ ವಿರುದ್ಧ ಹೊರಿಸಲಾದ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಅಭಿಯೋಜನೆ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.

IPC ಸೆಕ್ಷನ್ 143ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಸಭೆ ಸೇರಿದ ಆರೋಪದ ಕುರಿತು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ ನ್ಯಾಯಾಲಯ, ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರು ಯಾವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಸಭೆ ಸೇರಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು FIRನಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿಲ್ಲ ಎಂದು ಗಮನಿಸಿದೆ.

IPC ಸೆಕ್ಷನ್ 141ರ ಪ್ರಕಾರ, ಐದು ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಸೇರಿರುವ ಗುಂಪನ್ನು ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಸಭೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲು, ಅದರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಉದ್ದೇಶವು ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಿರುವ ವರ್ಗಗಳ ಪೈಕಿ ಒಂದಕ್ಕೆ ಸೇರಿರಬೇಕು. ಸರಕಾರ ಅಥವಾ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕರ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಬಲ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವುದು, ಕಾನೂನು ಜಾರಿಯನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಅಥವಾ ಅಪರಾಧ ಎಸಗುವುದು ಇಂತಹ ಉದ್ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ.

'ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್ ಫಾರ್ ಪ್ರೊಟೆಕ್ಷನ್ ಆಫ್ ಡೆಮಾಕ್ರಟಿಕ್ ರೈಟ್ಸ್ ವರ್ಸಸ್ ಸ್ಟೇಟ್ ಆಫ್ ವೆಸ್ಟ್ ಬೆಂಗಾಲ್' ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಕತ್ತಾ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ನೀಡಿದ್ದ ಹಿಂದಿನ ತೀರ್ಪನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ನ್ಯಾಯಾಲಯ, ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರು ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವುದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಆ ಸಭೆ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಅಥವಾ ಅಸಂವಿಧಾನಿಕವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿದೆ.

'ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನದ ವಿಧಿ 19(1)(b) ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ಸಭೆ ಸೇರುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪು ಸೇರುವುದನ್ನು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಅಥವಾ ಅಸಂವಿಧಾನಿಕ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗದು' ಎಂಬ ಅಂಶವನ್ನು ಹಿಂದಿನ ತೀರ್ಪಿನಿಂದ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದೆ.

'ಝಾವೇದ್ ಅಹ್ಮದ್ ಹಝಮ್ Vs ಸ್ಟೇಟ್ ಆಫ್ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ' ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನೀಡಿದ್ದ ತೀರ್ಪನ್ನೂ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದೆ. ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದು, ಸರಕಾರವನ್ನು ಟೀಕಿಸುವುದು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ಹಾಗೂ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಭಟಿಸುವುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಆ ತೀರ್ಪು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದೆ.

'ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಅಪರಾಧವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗದು' ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿದೆ.

ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕರೊಬ್ಬರು ಹೊರಡಿಸಿದ ಆದೇಶವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ ಆರೋಪಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ IPC ಸೆಕ್ಷನ್ 188ರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಸಿದೆ.

FIRನಲ್ಲಿ CrPC ಸೆಕ್ಷನ್ 144ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಷೇಧಾಜ್ಞೆ ಹೊರಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದರೂ, ಆ ಆದೇಶವನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ದಾಖಲೆಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರ ವರ್ತನೆಯಿಂದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಯಿತು ಅಥವಾ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದನ್ನು ಹೇಗೆ ತಡೆಯಲಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ದೂರುದಾರರು ವಿವರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿದೆ.

ರಾಂಲೀಲಾ ಮೈದಾನ ಘಟನೆ ವಿರುದ್ಧ ಕೇಂದ್ರ ಗೃಹ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ' (Re: Ramlila Maidan Incident v. Home Secretary, Union of India) ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನೀಡಿದ್ದ ತೀರ್ಪನ್ನೂ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದೆ. CrPC ಸೆಕ್ಷನ್ 144ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಡಿಸುವ ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಹೊರಡಿಸಲು ಕಾರಣವಾದ ಪ್ರಮುಖ ಸಂಗತಿಗಳು ಇರಬೇಕು. ತುರ್ತು ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶದ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇಂತಹ ಆದೇಶವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಹೇಳಿರುವುದನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಗಮನಿಸಿದೆ.

IPC ಸೆಕ್ಷನ್ 341ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಿಸಲಾದ ಅಕ್ರಮ ತಡೆ (wrongful restraint) ಆರೋಪಕ್ಕೂ ಅಗತ್ಯವಾದ ಆಧಾರಗಳಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕಲ್ಕತ್ತಾ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದೆ.

FIRನಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿ, ಅವರು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಲು ಅರ್ಹರಾಗಿದ್ದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯದಂತೆ ತಡೆಯಲಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ನಿರ್ಬಂಧ ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು ಅಥವಾ ಎಷ್ಟು ಸಮಯದವರೆಗೆ ಇತ್ತು ಎಂಬ ವಿವರಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಗಮನಿಸಿದೆ.

ಜೀವಕ್ಕೆ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾದ ರೋಗದ ಸೋಂಕು ಹರಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿರುವ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದ ಮತ್ತು ದುರುದ್ದೇಶಪೂರಿತ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ IPC ಸೆಕ್ಷನ್‌ಗಳಾದ 269 ಮತ್ತು 270ರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದೆ.

ಕೋವಿಡ್‌-19 ಹರಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿರುವ ಯಾವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಜಿದಾರರು ಎಸಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು FIR ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿದೆ. ಅರ್ಜಿದಾರರಿಗೆ ಕೋವಿಡ್ ಸೋಂಕು ತಗುಲಿತ್ತು ಅಥವಾ ಅವರು ಸೋಂಕನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನಂಬಲು ಕಾರಣವಿತ್ತು ಎಂಬ ಆರೋಪವೂ FIRನಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಕೋವಿಡ್‌-19 ನಿಯಮಾವಳಿಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆರೋಪವೊಂದೇ ವಿಪತ್ತು ನಿರ್ವಹಣಾ ಕಾಯಿದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 51ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದೆ.

ಯಾವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ನಿಯಮಾವಳಿಯನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಲಾಗಿದೆ, ಉಲ್ಲಂಘನೆ ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು ಅಥವಾ ಕಾಯಿದೆಯಡಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಧಿಕಾರಿಗೆ ಅರ್ಜಿದಾರರು ಹೇಗೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು FIRನಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ನಿರ್ದೇಶನವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಅವರು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಿವರಗಳಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತಿಳಿಸಿದೆ.

'ಸ್ಟೇಟ್ ಆಫ್ ಹರಿಯಾಣ Vs ಭಜನ್ ಲಾಲ್' ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದ ತತ್ವಗಳನ್ನೂ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಆಧರಿಸಿದೆ. ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೂ ಯಾವುದೇ ಅಪರಾಧ ಸಾಬೀತಾಗದಿದ್ದಾಗ ಅಥವಾ ಕಾನೂನು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ದುರುದ್ದೇಶದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾಗ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಮೊಕದ್ದಮೆಗಳನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಅಂಶವನ್ನು ಅದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದೆ.

FIR ಅನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ ಅರ್ಜಿದಾರರ ವಿರುದ್ಧ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಅಪರಾಧ ಪ್ರಕರಣ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದೆ.

ಅದರಂತೆ, ಅರ್ಜಿದಾರರ ವಿರುದ್ಧ ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದ್ದ FIR ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಕಾನೂನು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿದೆ. ಬಿಧಾನ್‌ನಗರದ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಬಾಕಿ ಇದ್ದ G.R. ಪ್ರಕರಣ ಸಂಖ್ಯೆ 901/2021 ಕೂಡ ಈ ಆದೇಶದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದೆ.