ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗ ಕೀಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಗಿತ, ನಿರಂತರ ನೋವು ಇದೆಯೇ? ರುಮಟಾಯ್ಡ್ ಆರ್ಥ್ರೈಟಿಸ್ನ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬೇಡಿ
ವಯಸ್ಸಾದಂತೆ ಮೂಳೆಗಳು ಸವೆಯುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ನೋವೇ ಸಂಧಿವಾತ ಎಂದು ಹಲವರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಕೀಲು ನೋವುಗಳೂ ವಯಸ್ಸಾಗುವ ಸಹಜ ಲಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ದೇಹವನ್ನು ರೋಗಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕಾದ ರೋಗನಿರೋಧಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ದೇಹದ ಅಂಗಾಂಶಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದರಿಂದಲೂ ಕೀಲು ನೋವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ರುಮಟಾಯ್ಡ್ ಆರ್ಥ್ರೈಟಿಸ್ (Rheumatoid Arthritis) ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಈ ಕಾಯಿಲೆ ಒಂದು ಸ್ವಯಂ ನಿರೋಧಕ (ಆಟೋಇಮ್ಯೂನ್) ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿದೆ. ಆಯುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಆಮವಾತ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ರುಮಟಾಯ್ಡ್ ಆರ್ಥ್ರೈಟಿಸ್ ಎಂದರೇನು?
ದೇಹಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾ ಮತ್ತು ವೈರಸ್ಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ರೋಗನಿರೋಧಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕೆಲಸ. ಆದರೆ ರುಮಟಾಯ್ಡ್ ಆರ್ಥ್ರೈಟಿಸ್ ಇರುವವರಲ್ಲಿ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಉಂಟಾಗಿ, ಕೀಲುಗಳ ಸುತ್ತಲಿನ ಅಂಗಾಂಶಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ದಾಳಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಕೀಲುಗಳಲ್ಲಿ ಉರಿಯೂತ, ಊತ ಮತ್ತು ನೋವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕೀಲು ನೋವಿಗಿಂತ ಇದು ಹೇಗೆ ಭಿನ್ನ?
ರುಮಟಾಯ್ಡ್ ಆರ್ಥ್ರೈಟಿಸ್ಗೆ ಕೆಲವು ವಿಶಿಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣಗಳಿವೆ.
ಬೆಳಗಿನ ಕೀಲು ಬಿಗಿತ: ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎದ್ದಾಗ ಕೈಬೆರಳುಗಳು ಅಥವಾ ಇತರ ಕೀಲುಗಳನ್ನು ಚಲಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ಈ ಬಿಗಿತ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಮುಂದುವರಿಯಬಹುದು.
ದೇಹದ ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ನೋವು: ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎರಡೂ ಕೈಗಳು ಅಥವಾ ಎರಡೂ ಕಾಲುಗಳ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಕೀಲುಗಳಲ್ಲಿ ನೋವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಬಲಗೈ ಬೆರಳುಗಳಲ್ಲಿ ನೋವಿದ್ದರೆ ಎಡಗೈ ಬೆರಳುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನೋವು ಇರಬಹುದು.
ಸಣ್ಣ ಕೀಲುಗಳಲ್ಲಿ ಊತ: ಕೈಬೆರಳುಗಳು, ಮಣಿಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ಕಾಲ್ಬೆರಳುಗಳಂತಹ ಸಣ್ಣ ಕೀಲುಗಳು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಬಾಧಿತವಾಗಬಹುದು.
ಇತರ ಲಕ್ಷಣಗಳು: ತೀವ್ರ ಆಯಾಸ, ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಜ್ವರ, ಹಸಿವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದು ಮತ್ತು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ದೇಹದ ತೂಕ ಇಳಿಯುವುದು ಕೂಡ ಕಂಡುಬರಬಹುದು.
ಕಾರಣಗಳು ಮತ್ತು ಅಪಾಯದ ಅಂಶಗಳು
ರುಮಟಾಯ್ಡ್ ಆರ್ಥ್ರೈಟಿಸ್ಗೆ ಒಂದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾರಣವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳು ಕಾಯಿಲೆಯ ಅಪಾಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದು.
ಆನುವಂಶಿಕತೆ: ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಈ ಕಾಯಿಲೆಯ ಇತಿಹಾಸವಿದ್ದರೆ ಅಪಾಯ ಹೆಚ್ಚಿರಬಹುದು.
ಲಿಂಗ: ಪುರುಷರಿಗಿಂತ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಈ ಕಾಯಿಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಜೀವನಶೈಲಿ: ಧೂಮಪಾನ ಮತ್ತು ಅಧಿಕ ದೇಹತೂಕವು ಕಾಯಿಲೆಯ ಅಪಾಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದು. ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡವು ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಉಲ್ಬಣಗೊಳಿಸಬಹುದು.
ರೋಗನಿರ್ಣಯ ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆ
ಈ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಾಶ್ವತ ಗುಣಮುಖತೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುವ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿ ಸೂಕ್ತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆದರೆ ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಹುದು. ಇದರಿಂದ ಕೀಲುಗಳಿಗೆ ಉಂಟಾಗುವ ಹಾನಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ.
ರಕ್ತ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು: ರುಮಟಾಯ್ಡ್ ಫ್ಯಾಕ್ಟರ್ (RF), ಆಂಟಿ-ಸಿಸಿಪಿ (Anti-CCP), ಇಎಸ್ಆರ್ (ESR) ಮತ್ತು ಸಿ.ಆರ್.ಪಿ. (CRP) ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ರೋಗನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ. ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ವೈದ್ಯರು ಇತರ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನೂ ಸೂಚಿಸಬಹುದು. ಯಾವುದೇ ಒಂದು ರಕ್ತ ಪರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಲಕ್ಷಣಗಳು ಮತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ತಪಾಸಣೆಯನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.
ಔಷಧೋಪಚಾರ: ರೋಗನಿರೋಧಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅತಿಯಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಡಿಎಂಎಆರ್ಡಿ (DMARD) ಔಷಧಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾಯಿಲೆಯ ತೀವ್ರತೆ ಮತ್ತು ರೋಗಿಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವೈದ್ಯರು ಔಷಧಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಆಧುನಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆ: ಸಾಮಾನ್ಯ ಔಷಧಗಳಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ, ಉರಿಯೂತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರೋಟೀನ್ಗಳು ಅಥವಾ ರೋಗನಿರೋಧಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸುವ ಬಯಾಲಜಿಕ್ ಔಷಧಗಳನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು.
ಫಿಸಿಯೋಥೆರಪಿ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಯಾಮ: ಸೂಕ್ತ ಲಘು ವ್ಯಾಯಾಮಗಳು ಕೀಲುಗಳ ಚಲನೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಮತ್ತು ಸ್ನಾಯುಗಳ ಬಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ. ವ್ಯಾಯಾಮದ ವಿಧವನ್ನು ವೈದ್ಯರು ಅಥವಾ ಫಿಸಿಯೋಥೆರಪಿಸ್ಟ್ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ: ಸಮತೋಲಿತ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವುದು, ಹಣ್ಣುಗಳು, ತರಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶಯುಕ್ತ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವುದು ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಸಹಕಾರಿ. ಸಂಸ್ಕರಿತ ಆಹಾರಗಳ ಅತಿಯಾದ ಸೇವನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು ಉತ್ತಮ. ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯೊಂದರಿಂದಲೇ ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಕೀಲು ನೋವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬೇಡಿ
ಕೀಲು ನೋವನ್ನು ಕೇವಲ ಮೂಳೆ ಸವೆತ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಸ್ವಯಂ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಥವಾ ವೈದ್ಯರ ಸಲಹೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನೋವು ನಿವಾರಕ ಮಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಬೆಳಗಿನ ಕೀಲು ಬಿಗಿತ, ನಿರಂತರ ನೋವು ಅಥವಾ ಊತ ಕಂಡುಬಂದರೆ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಸಂಧಿವಾತ ತಜ್ಞರನ್ನು (ರುಮಟಾಲಜಿಸ್ಟ್) ಸಂಪರ್ಕಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಆರಂಭಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೀಲುಗಳ ಹಾನಿ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಅಂಗವೈಕಲ್ಯದ ಅಪಾಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.



