ಭಾರತೀಯ ರೈಲ್ವೆಯು ಸಾವಿರಾರು ರೈಲುಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೈಲಿನ ಹೆಸರು ಮಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ನೋವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಜನರು ಇದನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲ್ಲ, ಅತೀವವಾದ ದುಃಖದಿಂದ 'ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ರೈಲು' (Cancer Train) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೈಲು ಪ್ರತಿದಿನ ರಾತ್ರಿ 9:30ಕ್ಕೆ ಪಂಜಾಬ್ನ ಬಟಿಂಡಾ ನಿಲ್ದಾಣದಿಂದ ಹೊರಟು ರಾಜಸ್ಥಾನದ ಬಿಕಾನೇರ್ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಸುಮಾರು 325 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ಗಳ ಈ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ 8-9 ಗಂಟೆಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ರೈಲಿನ ವಿಶೇಷತೆಯೆಂದರೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮಂದಿ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ರೋಗಿಗಳೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಪಂಜಾಬ್ ಮತ್ತು ರಾಜಸ್ಥಾನ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಈ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ಯಾಸೆಂಜರ್ ರೈಲನ್ನು ರೈಲು ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸುವ ಬದಲು 'ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಟ್ರೈನ್' ಎಂದೇ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರಯಾಣದ ಸಾಧನವಲ್ಲ, ಪಂಜಾಬ್ನ ಮಾಳವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಿರುವ ಭೀಕರ ಆರೋಗ್ಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಜೀವಂತ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಬಡ ರೋಗಿಗಳ ಪಾಲಿಗೆ ಈ ರೈಲು ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಆಶಾಕಿರಣವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಪಂಜಾಬ್ನ ಮಾಳವ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಇಂದು ದೇಶದ 'ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಬೆಲ್ಟ್' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹಸಿರು ಕ್ರಾಂತಿಯ ನಂತರ, ಇಲ್ಲಿನ ರೈತರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಇಳುವರಿಗಾಗಿ ಕ್ರಿಮಿನಾಶಕಗಳು ಮತ್ತು ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರಗಳನ್ನು ಮಿತಿಮೀರಿ ಬಳಸಿದರು. ಇವು ಕ್ರಮೇಣ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಗಿ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರನ್ನು ವಿಷಪೂರಿತಗೊಳಿಸಿವೆ. ಹ್ಯಾಂಡ್ ಪಂಪ್ಗಳ ಮೂಲಕ ಬರುವ ಈ ಕಲುಷಿತ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿನ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಮನೆಗೊಬ್ಬ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ರೋಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಪಂಜಾಬ್ನಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಅತ್ಯಂತ ದುಬಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಬಡ ರೋಗಿಗಳು ರಾಜಸ್ಥಾನದ ಬಿಕಾನೇರ್ನಲ್ಲಿರುವ 'ಆಚಾರ್ಯ ತುಳಸಿ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆ'ಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ದರದಲ್ಲಿ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಈ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವ ಶೇಕಡ 60 ರಷ್ಟು ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ರೋಗಿಗಳು ಅಥವಾ ಅವರ ಕುಟುಂಬದವರೇ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಸರ್ಕಾರವು ಇವರಿಗೆ ಉಚಿತ ಅಥವಾ ರಿಯಾಯಿತಿ ದರದ ಪ್ರಯಾಣದ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಿದೆ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲೂ ಈ 'ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ರೈಲು' ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ನಡೆದಿತ್ತು. ಪಂಜಾಬ್ನಲ್ಲಿ ಕಲುಷಿತ ನೀರು ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿದ್ದು, ಬೆಳೆ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಬದಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪರಿಸರವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ ಎಂದು ನಾಯಕರು ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ರೈಲು ಕೇವಲ ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಪರಿಸರ ನಾಶವು ಮಾನವ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟು ಭೀಕರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಿದೆ.

